Eindelijk bericht!
Hee hallo! Hierbij een uitgebreid verslag van de afgelopen week! Ik heb een hoop reacties gekregen dat ik nou eindelijk eens iets moest laten horen...maar dat gaat hier nogal lastig i.v.m. gebrek aan laptop en internet...dus ga er goed voor zitten, want dat heb ik ook gedaan ;)
Elke ochtend had je de mogelijkheid om met SPAT-teachers mee te gaan naar scholen om daar les te geven aan lichamelijk gehandicapten. Ik kreeg de keus tussen verstandelijk beperkt, revalidatie en dovenscholen! Mijn voorkeur lag bij de dovenscholen en daar heb ik uiteindelijk ook les mogen geven in gebarentaal! Een fantastische belevenis voor hen en voor mij. Uiteindelijk ben ik bij al de scholen geweest. Er wordt ontzettend goed werk geleverd door de SPAT-teachers van The House of Sport.
Elke middag hadden we een programma met Ethiopische leeftijdsgenoten. Ieder kreeg een buddy toegewezen en het was de bedoeling dat je door en met diegene het land Ethiopie zou gaan leren kennen. Ik ben buddy met een zekere Bezawit Kifle. Een gave meid die heel graag iets wil betekenen voor de mensen om haar heen. Met de buddy's hebben we veel beleefd.
Maandag hebben we kennis gemaakt d.m.v. een potje voetbal, basketbal en schaduwboxen.
Dinsdag zijn we naar Hope for the Blind gegaan. Een sociale werkplaats voor blinden waar bezems, tapijten en andere spulletjes warden gemaakt. Het idee van een sociale werkplaats is heel goed, maar voor mij was het de meest bizarre swetshop ooit gezien. Daarna zijn we de Entoto Mountain(3000m) op gegaan en van een prachtig uitzicht op Addis genoten. Ook hebben we een Orthodoxe kerk bezocht, het geloof van onze buddy's. Toen we de berg afliepen kwamen er 2 jochies langs gecrost op zelfgemaakte ‘zeepkistjes'(3 bamboestokken + de lagers van kapotte autowielen) Voor 10 Birr namen ze je mee een stuk de berg af. Echt kicken! Gaaf om te zien hoe creatief ze zijn met de spullen die ze hebben. Het laatste stukje hebben we bovenop de Landrover gezeten...ook iets dat je gedaan MOET hebben als je in Afrika bent geweest.
Woensdag zijn we ‘s middags met de buddy's naar een revalidatie centrum gegaan buiten de stad. Daar hebben we een hoop activiteiten aangeboden en het was gaaf om te zien dat ook de ogen van onze buddy's werden geopend bij het zien van zulke plekken als Hope for the Blind enzo. Beza vertelde me dat ze God elke ochtend dankte voor wat ze heeft, en dat is niet veel. De Orthodoxen schelen niet veel van wat wij geloven heb ik gemerkt. Zij hebben alleen heel veel met rituelen/sacramenten en zien God echt als een God en minder als een vader. Op dit punt kunnen wij nog veel van elkaar leren.
‘s avonds zijn we met onze buddy's naar de bios gegaan en hebben we de Save House gekeken.
Donderdag hadden we even een totaal ander programma. ‘s ochtends vroeg om 06.00u zijn we naar Meskel Square gegaan om daar volgens de Ethiopische traditie te hardlopen!! Een trainer van the House of Sport heeft ons een hardlooptraining gegeven. Volgens mij onderschatte hij de Nederlandse conditie een beetje, want het was goed te doen. Het was gaaf om te zien wat een discipline de Ethiopiers hebben. Dat is belangrijk wanneer ik eventueel dingen op poten wilt gaan zetten hier.
Woensdagavond is ook de cameraploeg gearriveerd om het programma Ethiopië Challenge in beeld te brengen voor meer publiciteit. Dus wat ik nu beschrijf is over ongeveer 2 weken ook te zien in een filmpje.
Na het hardlopen hebben we ontbeten in het gasthuis waar we verblijven en daarna zijn we met onze buddy's naar het Nationaal Museum gegaan. Zo leren we Ethiopie stukje bij stukje beter kennen. ‘s middags wilden we gaan zwemmen in het Hilton Hotel(speciaal hotel voor rijke stinkerts) om even van wat westers te genieten, maar dat viel me nog al tegen. Je zag plotseling zo duidelijk het verschil tussen rijk en arm dat ik er niet lang kon blijven. We zijn gelukkig ook eerder weg gegaan om ergens anders uit eten te gaan. Dat deden we bij de Beer Garden. Een plaats waar zelfgebrouwd bier verkocht werd...en patat! Heerlijk om weer wat westers te eten. Hier eten we namelijk altijd Injera(zure panenkoek) + giga scherpe sausjes wat niet gemaakt is voor de Nederlandse maag...
Ook hebben we nog Peking Xpress gespeeld door ons te verdelen in 4 groepjes en te kijken wie het snelst en goedkoops met de taxi van het Hilton Hotel naar de Beer Garden kon komen...120 Birr voor 4 personen(omgerekend 1 euro per persoon!)
Vrijdagochtend heb ik les mogen geven op een dovenschool. Lesgeven is hier heerlijk! Alles moet zowat geïmproviseerd worden...groepsgrote veranderd per 10 minuten en de leeftijd is ook versprijdt over de hele basisschool en middelbare school. Het was een hele gave les vol nieuwe activiteiten: Piratenschip(commando-renspel), schaduwboxen en limbodansen! Het viel me op dat hier in Ethiopië iedereen graag sport! Er is niemand die de les verziekt en iedereen gaat 100 %. Wat zijn we soms toch verwend in Nederland.
‘s middags ben ik met mijn buddy mee naar huis geweest. Het was interessant om de thuissituatie te zien. Ze behoord een beetje in de middenklasse. Ze tellen wel elke cent, maar hebben een goed huis en eten. We hebben daar weer Injera gegeten en dat was weer een hele belevenis! Hier in Ethiopië is het eten namelijk 1 sociale gebeurtenis! Er komt 1 groot bord in het midden van de tafel gezet en daar eet iedereen van. Sterker nog, iedereen geeft elkaar te eten! Iemand scheurt een stukje Injera af en vult het met Chero(sausje) en stopt het (met de hand) in je mond. Geweldig, eten met de handen! Rechterhand moet ik zeggen, want met de linker veeg je je gat afJ
Hoe dan ook, wij kunnen in Nederland nog een hoop leren als het gaat om ons individualisme!
Wat ik ook heel gaaf vind om te zien hier in Ethiopië is dat het heel normaal is om hand in hand te lopen...tussen 2 jongens, 2 meiden of tussen jongen en meisje! Het is een uiting van vriendschap en dat was voor mij best wel even wennen. Maar uiteindelijk is het een ontzettend mooi gebaar! Vriendschappen zijn hier heel erg belangrijk en dat wordt op een hele mooie manier geuit. Ook het groeten gebeurt hier op een speciale manier: eerst een hand, daarna een knuffel of 1 of 2 kussen gevolgd door nog een knuffel met daarna een oprechte vraag over hoe het met je gaat. Dit kan zo 5 minuten duren als je iedereen wilt groeten die aanwezig is en hier nemen ze dan ook echt de tijd voor.
‘s avonds zijn we met onze buddy's uit gegaan! Wat een feest om met zulke mensen te dansen! En natuurlijk met onze Nederlandse groepsgenotenJ
Zaterdagochtend zijn we vroeg vertrokken naar Suba Forrest! Het oudste bos van Ethiopië. We zouden overnachten in een kamphuis met veels te weinig stapelbedden en een echt poepgat!:P Iedereen heeft een wandeling gemaakt met zijn/haar buddy waarbij we hebben gepraat over hoe Ethiopië het best geholpen kan worden. Daar bestaan veel verschillende ideeën over en het is moeilijk om te bepalen waar je eigenlijk moet beginnen!
‘s avonds heb ik 1 van mijn meest geweldige avonden beleefd! We zaten rond een groot kampvuur met onze buddy's en de Ethiopische trainers van the House of Sport. Ik had speciaal voor deze avond mijn gitaar mee genomen, dus we begonnen met wat rustige nummers op gitaar wat als snel over ging op Afrikaanse liederen en dansen rond het kampvuur! Echt onwijs gaaf! Daarna hebben we tijden naar de prachtige sterrenhemel getuurd zoals ik die nog nooit gezien heb! Toen moesten we uiteindelijk maar ons bedje in kruipen omdat er bavianen voorbij kwamen, die toch niet bekend staan als de meest vredelievende beesten..
Zondag begon weer met een Afrikaanse dans en ontbijt...na het spelen van een spel in het bos, hebben we het bos weer verlaten om een frisse duik te nemen in een zwembad waar we de SPAT-trainers hebben leren zwemmen.
Op de terugweg naar Addis Abeba zat ik als enige ‘faranji' in een auto vol met ‘abesha's' en die hebben mij de ‘Green Card' gegeven om in Ethiopië te komen wonen en mijzelf een echte Abesha te noemen! Daarbij hoorde ook weer een nieuwe naam: Ezra! Gaaf om dit te horen, want dat maakt de weg vrij om weer terug te komen naar dit prachtige land!
Vandaag(maandag) konden we zelf kiezen hoe we de ochtend in zouden vullen. Ik heb uiteindelijk een oorlogsveteraneninstelling bezocht en the House of Music! De veteraneninstelling was vrij indrukwekkend om te zien. Ze leven daar een uitzichtloos bestaan en hebben overdag geen programma of iets. Ook wordt er niet erkend dat ze aan psychische problemen lijden terwijl je sommige mensen duidelijk in een ‘psychose' zag zitten. En wanneer je vraagt aan de directeur of ze ook psychische problemen hebben zegt hij: 'ja, sommigen hebben een kogel in hun hoofd'. Dus hun problemen worden helemaal niet herkend. Toen we daar rondliepen zagen we daar zo veel potentie tot verbetering! We zijn nu druk bezig wat we hier verder mee kunnen. Vervolgens hebben we the House of Music bezocht. Dat is een muziekschool voor blinden! Wat ik zelf een onwijs gaaf initiatief vind, omdat blinden vaak veel muzikale kwaliteiten bezitten! Je kan daar allerlei verschillende insturmenten leren die uiteindelijk ten gehore worden gebracht in een concert. Echter, de directeur is onlangs overleden en het is eigenlijk zowat doodgebloed. En dat terwijl het zo'n mooi initiatief is! Ik heb nu al grote fantasieën over hoe ik eventueel the House of Music met the House of Sport kan verbinden en dat als eindstage kan gebruiken!! Wat denken jullie van een wereldtour van de toekomstige drumband: ‘Jostiopië' met Afrikaanse dansers?
Nou, tot zo ver dit lange verslag van mijn week! Er is nog zo veel meer te vertellen, maar dan nodig ik je liever uit voor een bak Ethiopische koffie wanneer ik thuis ben.
Toerist spelen in Addis Abeba!
Hoi,
Hierbij heb ik besloten toch wat verhalen te posten :) Er valt ZO veel te vertellen! Stel je doet nu je ogen dicht en je denkt in hoe Afrika er uit zou zien...dan hoef ik niks meer te vertellen! Ik heb alleen nog niet zo'n mooie 'Lion King zon' gezien...
We hebben veel opvallende dingen meegemaakt, hierbij een korte samenvatting...De dag begon op z'n Ethiopisch: Verslapen! Alles gaat hier rustig en niemand geeft om de tijd. We zijn de stad in getrokken en hebben alle hoeken van Addis Abeba gezien en alles meegemaakt...extreme rijkdom, extreme armoede, bedelaars, pickpockers(waaronder bij mij, maar tervergeefs), prachtige bruiloften met zang, dans, pracht en praal! Ook ben ik aangehouden bij de Amerikaanse ambasade vanwege het maken van foto's...alleen de foto's verwijderen bleek niet genoeg en ze vonden het blijkbaar nodig om me even lekker bang te maken met hun AK47:) Even later kwamen we in het stadspark waar spontaan een traditionele dans tot stand kwam! Dat was voor mij vandaag echt de mooiste belevenis. Het begon met een soort Afrikaanse viool, waarna een vrouw er spontaan bij begon te zingen(op een vreselijk Arabisch achtige manier) en zich steeds meer mensen verzamelden die het dansen begeleide onder luid geklap en gejuig('lalalalala', je kent het van tv). Toen heb ik een grote droom kunnen verwezelijken, namelijk: dansen met Afrikanen in Afrika! Echt geweldig, ze hebben daar een traditionele dans waarbij 2 mensen tegenover elkaar staan en naar elkaar toe dansen door met de schouder te schudden of ze op te trekken. Op het eerste gezich ziet dat er vet vreemd uit, en op het 2e gezicht nog steeds, maar het is 1 vrolijke bedoeling en dat maakt het een geweldige belevenis. Er zijn vandaag genoeg foto's en filmpjes gemaakt, en die zal ik z.s.m. online zetten.
Geniet van jullie saaie Nederland en veel plezier wanneer jullie de komende week om 07.00u naar het werk gaan en 18.00u thuis komen om de rest van de avond achter de TV te hangen! (daar moeten we echt iets aan gaan doen in Nederland!)
Groeten, Kebede(Geert blijkt ook hier geen handige naam te zijn:) Kebede betekend: groot:) )
Verhalen op mijn weblog..
Dag vrienden, vriendinnen en familie...of beter...beste volgelingen! :)
Ik merk dat ik totaal het geduld niet heb om een mooi verhaal te schrijven op mijn weblog! En ik ben niet van plan mijn kostbare tijd in Ethiopië straks te verknoeien aan het schrijven van 'interessantloze verhalen'...dus, ik ga mijn best doen om zo veel mogelijk foto's te uploaden van mijn voorbereidingen en mijn belevenissen daar om zo hetzelfde verhaal te vertellen, alleen dan wat sneller en interessanter!
Ik hoorde dat er in de 1e week ook een cameraploeg aanwezig zal zijn die alles vast probeert te leggen en die zal mij ook menig keren vragen naar mijn belevenissen in een interview, dus het verhaal komt tot de man :)
Heel even kort over de voorbereidingen: afgelopen woensdag hebben wij onze laatste training gehad. Daar hebben we de definitieve planning te horen gekregen en hebben we kennis gemaakt met aangepaste (sport)spelen en zelf spellen ontworpen. De groep voelt heel goed. Er zijn veel kwaliteiten en er is veel belangstelling en geduld naar elkaar, volgens mij een perfecte samenstelling om 2 weken lang van dienst te kunnen zijn in Ethiopië!!
Afgelopen zaterdag heb ik nog een chique diner georganiseerd voor mijn vrienden om daarmee geld op te halen voor Ethiopië en dat is zeer geslaagd geweest! Zie foto's!
Groetsels!
Welkom op mijn Reislog!
Hallo en welkom op mijn reislog!
Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.
Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.
Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!
Leuk dat je met me meereist!
Groetjes,
Geert